เพราะอะไร

        สวัสดีครับ ถึงวันสงกรานต์อีกแล้วนะครับ ทำไมปีนึงปีนึงมันช่างผ่านไปเร็วขนาดนี้ ดั่งที่มีคนกล่าวไว้ว่า ชีวิตหลังตัวเลข 25 นี่มันจะผ่านไปเร็วจนเราต้องใจหายครับ มันทำให้ข้าพเจ้านึกถึงวิชาหนึ่งที่ข้าพเจ้าเรียนตอนอยู่มหาวิทยาลัย วิชาหนึ่ง นั่นคือ FN 221 ชื่อวิชาข้าพเจ้าก็จำมันไม่ได้แล้ว รู้แต่ว่าวิชาเป็นวิชาที่ทุกคนกล่าวขวัญ หรือพูดง่ายๆคือ มันแจก เอ ง่ายครับ ข้าพเจ้าก็เป็นหนึ่งในหมู่แมลงเม่าครับ แล้วก็ซัด บี มาแบบไม่เข้าใจชีวิตเหมือนกันครับ

         วิชานี้สอนให้เราตั้งเป้าหมายในชีวิตครับ เราควรมีแผนการระยะสั้นและระยะยาว เพื่อความมั่นคงในชีวิต แน่นอนครับ มันเป็นคำถามข้อสำคัญในข้อสอบปลายภาค ...คุณมีแผนการในการดำเนินชีวิตอย่างไร ถามสั้นๆ แต่ตอบไม่ง่ายเลยครับ ด้วยความคึกคนองบวกความว่างเปล่าในสมอง ทำให้ข้าพเจ้าตัดสินใจตอบอะไรที่มัน มาจากส่วนลึกของจิตใจจริงๆครับ ถ้าจำไม่ผิดข้าพเจ้าตอบไปประโยคหนึ่งว่า "ด้วยความที่ว่าข้าพเจ้ายังเป็นวัยรุ่นอยู่ มีเวลาล้มและมีเวลาสร้างเนื้อตัวอีกหลายปี เพราะฉะนั้นข้าพเจ้าจึงจะลงทุนในสิ่งที่มีความเสี่ยงสูง เช่นหุ้นหรือหวย เป็นต้น "

         ประเด็นสำคัญๆที่ข้าพเจ้าวางแผนไว้นั่นก็คือ ข้าพเจ้าจะแต่งงานในปี พ.ศ. 2555 มีรถ มี บ้าน สุขสรร หรรษา ว๊าว...   ครับ วาเลนไทน์ที่ผ่านมา กูก็ยังอยู่ที่เดิม ยังต้องเดินกับเพื่อนคนเดิมที่ชื่อว่า...ความเหงา เหมือนเดิมครับ โอยยย..

         ข้าพเจ้าลองคิดดูครับ ว่าถ้าหากจะทำให้ได้ตามแผนที่วางไว้จริงๆ ขณะนี้ปีพ.ศ. 2551 แล้ว เหลือเวลาให้ข้าพเจ้า อีกแค่ 4 ปีเท่านั้นครับ มันเป็นมิชชั่น อิมพอซซิเบิลมากครับ เวลา 4 ปีนี่ให้ข้าพเจ้าไปทำกล้ามนมให้เท่าไอนาร์ทยังง่ายกว่าเลยครับ โธ่!!

         ช่วงนี้สงกรานต์แวะเวียนมาอีกแล้ว ข้าพเจ้าไม่ได้มีโอกาสไปเล่นมานานแล้วครับ จำได้ว่าครั้งล่าสุดที่ข้าพเจ้าไปข้าวสารนี่ข้าพเจ้าถือขันใส่แป้งเดินแบบมั่นใจเต็มร้อย ฝ่ากลางฝูงชนมากมาย แต่แล้วเกิดอุบัติเหตุรองเท้าเจ้ากรรมดอกยางสึก ทำให้เปรียบดั่งรถยนต์ไม่มีดิสเบรค ข้าพเจ้าเดินเหยียบแป้งลื่นปรื้ดไปทำขันตกใส่หัวผู้หญิงคนหนึ่งที่นั่งพักเหนื่อยอยู่อย่างไม่ได้ตั้งใจ แป้งกระจายเข้าปากเข้าหูเจ๊แก อายชิปหายเลยครับ ปล.หลังจากเหตุการณ์นั้นข้าพเจ้าจึงถอดรองเท้าเดินถนนราชดำเนินประชดชีวิตมันเลยครับ

          สงกรานต์ปีนี้แต่เดิมพวกข้าพเจ้าจะไปทะเลกันครับ แต่ก็เรื่องเดิมๆครับ ติดไปประมงกับที่บ้านบ้าง ติดงานบ้าง ติดไปไหว้อาม่าบ้าง มากมายครับ เลยต้องเลื่อนมาเป็นต้นเดือนพ.ค. แทน โดยมีจุดมุ่งหมายอยู่ที่เกาะช้าง อีกแล้วครับ แค่คิดก็มีความสุขแล้วครับ ชายหาดสกปรกๆ น้ำทะเลที่มีแต่หมา ปะการังคมกริบมากมาย ว๊าวววว...

          หลังจากข้าพเจ้าต้องเสียเพื่อนให้กับสิ่งที่ชื่อว่าต่างประเทศมาหลายคนแล้ว ไอ้หมูก็ตกเป็นเหยื่อรายล่าสุดของมัน ไอ้หมูไปอเมริกาครับ ได้ทุนการศึกษาไปเรียน ไม่แปลกใจครับที่คนเก่งอย่างมันจะทำได้ กลับมามันคงได้ดิบได้ดี ได้หนังโป๊กลับมาแจกหลายเรื่องทีเดียว ดีไม่ดีอาจได้เป็นพระเอกหนังกับเค้าก็คราวนี้ล่ะครับ

          ผลพวงจากการที่ไอ้หมูได้ทุนไปเรียนนั้น ทำให้มันเป็นแบบอย่างให้กับเพื่อนข้าพเจ้าที่ชื่อว่า ณัฐพล ใจเปี่ยม ในการสอบชิงทุนกับเค้าบ้าง ขอโชคดีนะครับ แต่ถึงตัวจะยังไม่ได้ไปตอนนี้ แต่ใจมันไปแล้วนะครับ ไอ้ณัฐพล ไปย้อมสีผม บริเวณสามเหลี่ยมกลางหน้าผาก และบริเวณ หางเต่า ให้เป็นสีทองสุกใสสกาวใจพูลสวัสดิ์ ดูไปดูมา ละม้ายคล้าย พี่หนุ่มวงกะลาชอบกลครับ ปล.สามาถติดตามรูปได้ในไฮ5 ของมันครับ www.hi5.trannart.com ปล.คือที่ข้าพเจ้าพูดมาติดใจที่เดียวครับ คือมันไว้หางเต่า และมันย้อมหางเต่าเป็นสีทองด้วยครับ ....คือมันได้ใจเราไปเลยล่ะนาย ว๊าวววๆๆๆๆว๊าววววววววววว    

 

 

 

 

 

 

ปล.ไอ้นาร์ทบอกว่าวันที่มันทำไป มั่นใจมาก ไปเดินโชว์ตัวที่เซ็นทรัลเวิลดิ์ ผ่านหน้าร้านมอสเบเกอร์ คนนั่งกินถึงกับสำลักผักกาดดองออกมาทีเดียวครับ

ปล.สุขสันต์วันสงกรานต์ครับ

ปล.หมาของข้าพเจ้าที่ชื่อ ไอ้ดำ นอนหลับไปแล้วครับ โชคดีครับ

        เป็นปีใหม่ครั้งที่ 24 ของข้าพเจ้าแล้วนะครับ ผ่านมาแล้วก็ผ่านไป เป็นอีก 1 ครั้งที่ข้าพเจ้าฉลองปีใหม่อยู่กับบ้านครับ อยู่กับแม่ และ หมา ตอนที่ช่อง 7 เคาท์ดาวน์กัน 10 9 8 7 ... ในตอนนั้นพลุจะเริ่มดัง และหมาของข้าพเจ้าเป็นโรควิตกจริตแบบดารา เกาประตูแกร่กๆๆๆๆๆๆๆ จนแม่ของข้าพเจ้ารำคาญ ต้องส่งลูกชายไปอยู่เป็นเพื่อนมัน ครับ ปีที่ผ่านมา ข้าพเจ้าเคาท์ดาวน์กับหมาครับ 20 นาที กว่าพลุจะหยุด ....ครับ ข้าพเจ้าหมดเวลาที่มีค่าที่สุดไปกับหมาครับ สวัสดีปีใหม่ครับ

      

        ปีใหม่นี้ขอให้ทุกท่านมีความสุข สุขสมหวัง สนุกสนานฮาเฮ deep shit life suck bad luck fucked up work love sick or shit happens will not come close to you all นะครับ ปีหน้าเจอกันใหม่ครับ

 

 

 

 

 

 

ปล.ข้าพเจ้าว่าเสปซก็ยังเท่กว่าอยู่ดีครับ

       

     "AAเชิญแถวหน้าสุดเลยค่ะ" สวีสดีครับ วันนี้ข้าพเจ้ามาอัพเดทข่าวสารนะครับ

- "AAเชิญแถวหน้าสุดเลยค่ะ"วันลอยกะทงที่ผ่านมา ไม่ว่าใครจะชวนข้าพเจ้าไปลอยที่ไหนก็ตาม ข้าพเจ้าก็ยังรักเดียวใจเดียว ลอยมันที่ท่าพระจันเหมือนเดิม ลงจากรถมาที่สนามหลวง เดินเข้าประตูมา...ไม่มีแม้หมาซักตัวเลยครับ ข้าพเจ้าล่ะงงจริงๆ แต่พออุ่นใจเมื่อมาถึงท่าพระจัน คนเยอะใช้ได้เลยครับ

- "AAเชิญแถวหน้าสุดเลยค่ะ"วันลอยกะทงคู่รักมากมายไปลอยเป็นคู่ๆดูกระหนุงกระหนิง แน่นอนครับข้าพเจ้าก็เป็นส่วนเกินอีกปี  ข้าพเจ้าเก่งครับ เรื่องทำลายบรรยากาศเนี่ย โดนกันถ้วนหน้าครับทั้งนาร์ท-ปุ้ย เอฟ-นนท์ และอีกมากมาย ที่มีข้าพเจ้าไปรบกวน ทั้งโยนกระเทียมใส่ โดยกะทงใส่ โยนไฟเย็นใส่ สะใจจริงๆ 

- "AAเชิญแถวหน้าสุดเลยค่ะ"เรื่องนี้จะไม่พูดไม่ได้เป็นอันขาดครับ ในวันศุกร์ที่ 16 พ.ย.2550 ที่ผ่านมานั้น ข้าพเจ้ามีโอกาสได้ไปดูคอนเสริต 3B&Playboy มาครับ เป็น 3 ชั่วโมงที่สนุกจริงๆครับพี่เบญเต้นเหมือนกะเทยได้ใจมากครับ แต่ที่เซอไพรซ์จริงๆคงเป็นพี่ บี เครชเชนโดที่หล่อกระชากจิตมากครับ สุดยอดจริงๆ

- "AAเชิญแถวหน้าสุดเลยค่ะ"ความจริงข้าพเจ้าไม่อยากจะเล่าเรื่องนี้มากนะครับ กลัวว่าจะเป็นที่หมั่นไส้ของทุกคน เพราะมันเป็นเสียงของสตาฟที่บอกให้พวกข้าพเจ้าไปนั่งหน้าสุดติดขอบเวทีแบบริมรั้ว ที่หายใจเอาอ็อกซิเจนระแวกเดียวกันกับกลุ่มศิลปินเรียกได้ว่าถ้าข้าพเจ้าเอากรรไกรตัดกิ่งยาวๆติดตัวไปด้วยข้าพเจ้าคงยื่นแขนไปตัดขนจมูกของพี่โป้ได้เลยน่ะครับ ปล.แต่ความจริงก็ไม่มีอะไรมากหรอกครับ ข้าพเจ้าก็แค่ได้จับมือพี่โป้ 3-4 ทีและได้รับโปสเตอร์จากมือพี่โป้เท่านั้นเองครับ

- "AAเชิญแถวหน้าสุดเลยค่ะ"ณัฐพล ใจเปี่ยม ขณะนี้เกิดการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญในชีวิตของเค้าแล้วนะครับ คือครูกบ เสาวนิต จับมันมาร้องเพลงแล้วครับ!!! โดยครูกบชมมันไม่ขาดปากว่า เธอนี่แอคติ้งดีจริงๆนะคะ คาดว่าคงได้ออกเทปในอีกไม่ช้านี้ nice to meet you ก็ nice to meet you เถอะครับ เจอสน เดอะสตาร์เข้าไปหน่อย ปล.คาดว่าถ้ามันไม่ได้ออกเทปจริงๆ ครูกบคงแย่แน่ๆครับ คงโดนมันเอานมบี้ปากให้ขาดอากาศหายใจตายไปเลยครับ

- "AAเชิญแถวหน้าสุดเลยค่ะ"เวลามันช่างน่ากลัวจริงๆนะครับ เผลอไปแป๊ปเดียวจะสิ้นปีเอาอีกแล้ว เพื่อนๆของข้าพเจ้ามีแต่งงานไปแล้วนะครับ แต่ทำไมตัวข้าพเจ้ายังไม่เห็นแววสักนิดเลยครับ คิดแล้วมันเซ็งจริงๆ นี่ข้าพเจ้าเข้าสู่วัยกลางคนแบบสมบูรณ์แบบแล้วจริงๆหรือเนี่ย

 

 

 

 

ปล.เอื้องฟ้าปีนี้ข้าพเจ้าไปไม่ทัน โคตรเสียใจเลยครับ ปีหน้าข้าพเจ้าไม่พลาดแน่นอนครับ

ปล.ตอนนี้โทรศัพท์ไอ้นาร์ทอินเทรนด์มากครับ ตัวเครื่องเป็นหุ่นยนต์เหมือนทรานฟอร์เมอร์ สามารถแยกชิ้นส่วนและประกอบใหม่ได้ครับ สุดยอดมาก

ปล.พูดถึงเรื่องทรานฟร์เมอร์ ตอนเรื่องนี้พึ่งออกจากโรงใหม่ๆ ข้าพเจ้าเห็นว่าดีวีดีเรื่องนี้ออกเร็วมาก แต่มองไปใกล้ๆแล้ว อ่าว..ไอ้สัดมันทรานมอร์เฟอร์นี่ว่า มันเล่นง่ายจริงๆครับ เปลี่ยนที่ตัว เอ็ม กับตัว พี สุดยอดจริงๆครับ

ปล.คอนเสริตบอยป๊อด เดือนกุมภานะครับ ณ สนามจุ๊บส์ ห้ามพลาดด้วยประการทั้งปวงครับ

ปล."AAเชิญแถวหน้าสุดเลยค่ะ"

         เคยเจอไหมครับ เหตุการณ์อันน่าตื่นเต้นจนทำให้อะดรีนาลีนในร่างกายกะฉูด อย่างเช่นการ กระโดดบันจี้จัมพ์ ปีนหน้าผา จับปลาดุก หรือแม้แต่เหตุการณ์ที่ข้าพเจ้าพึ่งเจอมาล่าสุด ในวันเสาร์ที่ 14 กรกฏาคม 2550 ทั้งที่มันน่าจะเป็นแค่วันเสาร์สบายๆวันหนึ่ง ในตอนบ่ายแก่ๆนั่นเองที่ทำให้ข้าพเจ้ากลายเป็นคนใหม่ แบบที่ไม่เคยเป็นมาก่อน 

         ครับ คือเรื่องมันเริ่มอย่างนี้ครับ คือพ่อของข้าพเจ้านั้น ได้ซื้อบ้านหลังหนึ่งไว้ เมื่อหลายสิบปีที่แล้ว และก็ได้เปิดให้คนเช่าอยู่เรื่อยมา จนคราวนี้แหละครับ ที่แถวนั้นโดนเวรคืน คนเช่าก็ออกไปหมด ทำให้ซอยนั้น สยองจริงๆ บ้านล็อคปิดตาย เหลือแค่ไม่กี่บ้านเท่านั้นที่ยังอยู่ได้

         เรื่องมันเกิดจากตรงนี้แหละครับ เพราะแม่ของข้าพเจ้า ต้องการไปตรวจสอบบ้านที่ตอนนี้ได้กลายเป็นบ้านร้างไปแล้ว แม่ข้าพเจ้าจึงหนีบข้าพเจ้าไปด้วย เผื่อจะแอบขโมยฝาบ้านใครมาได้ ครับ แค่เห็นประตูที่มีแต่ใยแมงมุม สนิมเกรอะกรัง และฝุ่นหนาเตอะที่อยู่หน้าบ้าน ก็สามารถทำให้ข้าพเจ้า คิดมากได้แล้วครับ

         เมื่อเปิดประตูเข้าไปข้าวของะเกะระกะที่ผู้อาศัยคนก่อนทิ้งไว้ตามพื้น มีอยู่ทั่วบ้าน ข้าพเจ้าพยายาม พยายามจะไม่คิดอะไร และเดินต่อไปข้างหน้า เห็นประตูหลังบ้านที่ปิดตาย พร้อมกระจกมัวๆทำให้มองเห็นข้างนอกได้แม้ไม่ชัดนัก บันไดเก่าๆ สีน้ำตาลข้าพเจ้าเดินขึ้นมันไป สายไฟระโยงระยางอยู่เต็มเพดาน แล้วสิ่งที่ข้าพเจ้าเคยคิดแต่ไม่เคยอยากให้มันเป็นจริงก็เกิดขึ้นจนได้ครับ เมื่อตอนที่ข้าพเจ้าเดินอยู่ มีเสียง เสียงคนก้าวเท้าลงมาจากชั้นบน

        แน่นอนครับ แม่ของข้าพเจ้าวิ่งไปหน้าบ้านแล้ว คาดว่าคงเป็นเวลาดีที่สุดของแกนับแต่คราวเมื่อตอนสาวๆ ส่วนข้าพเจ้านั้น ยืนครับยืนดูสิ่งที่กำลังจะลงมา เห็นแล้วครับ เท้าของคนนั่นเอง มันเดินลงมา ผู้ชายผิวสี อายุประมาณ 35 ปี ข้าพเจ้าจ้องหน้ามัน ด้วยความมึนงงในตอนนั้นบวกกับความสับสนในใจ ข้าพเจ้าพยายามรวบรวมสติ แล้วพูดออกไปว่า "มาทำอะไรครับ" ด้วยน้ำเสียงที่สุภาพและอ่อนหวาน และมันเสือกตลกตอบกลับมาอีกว่า "เปล่า ไม่มีอะไรครับ" อืม..ข้าพเจ้าคิดในใจ เค้าก็เป็นคนสุภาพดีนี่นะ เราควรชวนเค้าไปทานกาแฟคุยเรื่องบ้านเมืองกันดีมั้ยนะ ว่าแล้วต่างคนก็ต่างวิ่งหนีกันไปโดยข้าพเจ้าวิ่งไปหน้าบ้าน ระหว่างทางข้าพเจ้าทำของตกข้าพเจ้าก็นั่งลงไปเก็บอย่างสบายใจ โดยเห็นแม่ข้าพเจ้าที่เข้าเส้นชัยไปแล้วรออยู่ ตอนที่ข้าพเจ้าเข้ามาในบ้านตอนแรกนั้น ข้าพเจ้าใส่กุญแจล็อคไว้อย่างดีโดยกลัวว่าโจรจะเข้ามาทำอันตรายได้ ข้าพเจ้าจึงค่อยๆไขกุญแจ และเดินออกไปในที่สุด

        ลำดับต่อมาคงทราบๆกันดี ใช่ครับ ประมาณ 15 นาทีต่อมาตำรวจก็ขี่มอเตอร์ไซค์มากัน 2 นาย โดยที่มีคนแถวนั้นจับตาให้ตลอดว่าโจรไม่ได้ออกมา ตำรวจขี่มอเตอร์ไซค์มาอย่างมาดมั่นจนข้าพเจ้านึกซึ้งใจในความเป็นตำรวจ แล้วตำรวจทั้ง 2 นายก็ขี่มอเตอร์ไซค์แล่นผ่านซอยของข้าพเจ้าไป ทำเอาข้าพเจ้าเสียเซลฟ์นิดๆเลยทีเดียว แต่อีกไม่นานนายตำรวจสำนึกได้จึงวกกลับมาเอาตัวรอดจากความหน้าแตกไปได้อย่างหวุดหวิด

         คำแรกที่ตำรวจสั่งข้าพเจ้าคือ "น้อง ไหนลองเปิดประตูเข้าไปดูซิ" โดยมันให้ข้าพเจ้านำหน้า ข้าพเจ้ารู้สึกแปลกๆกับคำสั่งนั้นแต่ก็บอกกับตัวเองว่า ไม่หรอกเราคิดมากไปเอง ข้าพเจ้าจึงได้เดินนำ พาตำรวจทัวร์บ้าน หลังจากตรวจสอบไปพบว่า คนร้ายได้หนีไปแล้ว และกลอนประตูในบ้านถูกล็อคจากข้างในทั้งหมด มีทางออกทางเดียวคือช่องแอร์ที่ชั้น 2 ซึ่งคนแถวนั้นก็บอกว่าไม่เห็นใครออกมา ทำให้ข้าพเจ้าเริ่มคิด ว่าตกลงมันเป็นแค่โจร หรือเป็น............ปล.หรือมันอ่านโคนันมาวะ

         หลังจากตรวจสอบเสร็จตำรวจพูดกับข้าพเจ้าด้วยน้ำเสียงที่จริงจังว่า "ทำไมน้องไม่จับมันล็อคไว้ล่ะ" ข้าพเจ้ามองหน้ามันประมาณ 30 วินาที เพื่อให้แน่ชัดว่า กวนตีนนี่ข้าพเจ้าโดนกวนตีนใช่มั้ย..ฮึ เปล่าครับพี่เค้าถามจริงๆ ข้าพเจ้านึกในใจ ชีวิตจริงมันคอนทินิวไม่ได้ หากข้าพเจ้าตายไปจะกลับมาเกิดแบบมาริโอ้คงลำบาก ว่าแล้วก็บอกให้ข้าพเจ้าไปลงบันทึกประจำวันที่สถานีตำรวจเป็นการสิ้นสุดเหตุการณ์ในวันนี้........................ปล.ร้อยเวรประจำเขตได้ถามข้าพเจ้าว่า "ทำไมน้องไม่จับมันล็อคไว้ล่ะ" อืม..หรือว่าสิ่งที่ข้าพเจ้ากระทำลงไปมันผิดวิสัยคนทั่วไปกันนะ

 

 

 

ปล.เมื่อประมาณเดือนพฤษภาคมที่ผ่านมาข้าพเจ้าได้เดินทางไปเกาะทะลุมา มันเป็นเกาะที่สวยจริงๆ ได้ทำอะไรหลายอย่าง ขอขอบคุณคุณนาทญาที่เอื้อเฟื้อการเดินทางครั้งนี้ด้วยครับ แล้วจะมาเล่าสู่กันฟังครับ

ปล.ดูจากในรูปกันนะครับ

ปล.ขอบคุณน้องๆทุกคนครับ ที่กลับมา และไม่ได้เอาอะไรมาฝากกันเลย อร่อยจริงๆครับ รสน้ำตาตัวเอง

      สวัสดีครับพ่อแม่พี่น้อง ช่วงเวลาหน้าร้อนนี้ มันร้อนเหลือเกิน ร้อนจนอยากจะใช้น้ำแข็งมาลูบไล้หัวนมอันชูชันไอ้นาร์ทให้เสียวเล่นจริงๆ เห้ย...ไม่ใช่!!! ร้อนจนอยากไปทะเลมาก ประจวบกับในช่วงที่ผ่านมานั้น มันมีงานท่องเที่ยวไทยที่ศูนย์ประชุมฯ พอดี ข้าพเจ้าเลยหมายมั่นจะไปซื้อทริปซักทริป ไปเที่ยวให้มันฉ่ำปอดไปเลย

      ครับ...อย่างที่คาดครับ ข้าพเจ้าเดินในงานตั้งแต่บ่าย 2 ถึง 6 โมงเย็น เบียดเสียดผู้คนมากมาย สอบถามหลายรีสอร์ท แต่ ไม่ได้เหี้ยอะไรเลย

แพงชิปหอย ยิ่งดูยิ่งรำคาญ หาดก็มีแต่ขี้หมา ยังอุตส่าถ่ายมาได้ พัทยาบ้านพักปกติ ราคา 3,000 บาท ต่อ 2 คน ข้าพเจ้าจะไปกัน 8 คน 12,000 บาท พ่อมึงตาย เป็นเช่นนี้ให้ข้าพเจ้าไป นอนกลางทรายเหมือนคราวที่แล้ว คงดีที่สุด

      แต่ไม่ครับ คราวนี้ ข้าพเจ้าได้ของบางอย่างติดมือกลับไปด้วย มันเป็นหนังสือท่องเที่ยวครับ เรียกว่า ตัวไม่ได้ไป ขอเอารูปไปจินตนาการเองก็ยังดี R-U-GO เป็นชื่อหนังสือที่ข้าพเจ้าซื้อมา 3 เล่ม 100 บาท ข้าพเจ้าจึงเอา เกาะช้าง พัทยา และ ภูกระดึง มาไว้ในครอบครอง บอกตามตรง ข้าพเจ้าดีใจจริงๆ เพราะรูปในหนังสือนี้ สวยจริงๆ แถมได้ความรู้อีกต่างหาก

 

 

      "ทีมงานของเราขับรถมิตซูบิชิ ไทรทันเมกะแค็บจากกรุงเทพฯโดยยึดทางหลวงแผ่นดิน.......

      ...........แต่หากกังวลเรื่องน้ำมันก็หมดห่วงได้ ขนาดขับมาไกลขนาดนี้เกน้ำมันหน้ารถมิตซุบิชิ

      ไทรทันเมกะแค็บของเราพึ่งจะลดลงไปแค่ช่องเดียวเอง"

 

      "มิตซูบิชิ ไทรทันเมกะแค็บ คันสีแดงที่เราขับไปนั้นดูโดดเด่นขึ้นมาทันตาเห็นเมื่อทีมงานพาลงไป

       บุกในไร่องุ่น.........................................ดังที่เกริ่นไว้แต่แรกรถมิตซูบิชิ ไทรทันเมกะแค็บ

       นี้ได้ออกแบบระบบกันสะเทือน................ต่อให้ขนจนเต็มลัง ไทรทัน ก็ไม่หวั่นอยู่แล้ว"

 

 

       สาดดดดดดดดดดด....นี่คือคอลัมน์หนึ่งของหนังสือเล่มนี้ ที่ไม่ทราบว่ามันจะย้ำทำหอยอะไรนักหนา อ่านไปอยากอ้วกเป็น มิตซูบิชิ ไทรทันเมกะแค็บ สีแดงสดจริงๆ ข้าพเจ้าล่ะทำใจอยู่นาน ที่โดนหลอกซื้อหนังสือเล่มนี้ มันมีแต่ภาพจริงๆ ภาพทะเล ภาพวิว ภาพโฆษณา ภาพและภาพอีกมากมาย กูจะบ้าตาย...

 

 

***********************************

 

        เรามาเปลี่ยนเรื่องกันสักนิดหน่อย ข้าพเจ้าอยากจะนำเสนอความเป็นไปของเพื่อนๆข้าพเจ้าล่าสุด ให้ทุกคนฟัง

 

- โก้และก้อง ตอนนี้มันกลายเป็นซุปเปอร์ไอดอลไปแล้วครับ จากการที่มันไปแสดงละคร รับน้องใหม่ให้กับบริษัทมัน ซึ่งพวกมันแสดงเป็นตัวเอกทั้งคู่ จนตอนนี้ไม่มีใครไม่รู้จักพวกมันแล้วครับ พวกมันร้ายจริงๆ

- หลังจากการอัพเสปซคราวที่แล้วไป ทำให้มีน้องๆมากหน้าหลายตา มาเยี่ยมข้าพเจ้าถึงห้างจริงๆ ประโยคที่ทุกคนพูดกันคือ "พี่ก๋อย ว่าจะเลี้ยงหนมน้องอ่ะ เลี้ยงด้วยนะ" คือมันไม่ได้นัดหมายจริงๆ แต่มันพูดกันทุกคน มันมากินฟรีเสร็จแล้วก็กลับบ้าน มันตามข้าพเจ้าขึ้นซุปเปอร์มาร์เก็ต ให้ข้าพเจ้าซื้อหนมให้แล้วมันก็ไป อืม...ไอ้พวกน้องรัก

- ว่าแล้วก็อดใจหายแทนน้องๆปี 4 ไม่ได้ พวกมันเรียนกันจบแล้ว พูดไปมันเร็วจริงๆ ไม่ทันไรพวกมันก็จะรับปริญญาแล้ว เพราะปีที่แล้วข้าพเจ้าพึ่งถ่ายรูปกัยพวกมันมาเอง แต่ในอีกไม่กี่เดือนข้างหน้านี้ เราจะสลับที่กัน คงแปลกตาน่าดู ไอ้ตั้มใส่ชุดครุย มันจะหมุนมือควง 18 รอบก่อนรับพระราชทานปริญญาบัตรมั้ยนะ เออ พูดถึงรับปริญญา นี่กูก็ต้องซื้อของขวัญให้พวกมันแล้วสิเนี่ย กูยังจำได้ดี ไอ้พวกมึง ซื้อตุ๊กตา 5 บาทให้กู ซื้อโปสการ์ดเปล่าๆให้กู ซื้อควายให้กู(ตุ๊กตา) ครับข้าพเจ้าจะซื้อตอบแทนพวกมันแน่ครับ สาบาน!!!

- ในตอนนี้ น้องรหัสของข้าพเจ้านามว่า ไอ้เป้ คงอิ่มหมีอยู่ที่อเมริกาเป็นแน่แท้ที่กล่าวถึงไม่ใช่อะไร แต่ข้าพเจ้าพึ่งนึกออกว่ามันไปอเมริกานี่หว่า ข้าพเจ้าขอโทษจริงๆ ลืมโทรไปบอกลาซะได้ หากเป้ได้อ่านเสปซของพี่ พี่อยากขอโทษเราจริงๆที่ไม่ได้โทรไปและอยากบอกเราว่า....อย่าลืมซื้อของฝากให้พี่ด้วยนะ

- พวกเด็กที่พึ่งจบไป มีหลายคนที่ไปเรียนต่อเมืองนอก ข้าพเจ้าอยากบอกว่า มันทำให้ข้าพเจ้าใจหายจริงๆ ทั้งไอ้เจษ ไอ้ฝน ไอ้ปอนด์ ไอ้โนะ? และอีกมากมาย เอาวะ เส้นทางชีวิตคนเรามันไม่เหมือนกัน ยังไงก็ขอให้พวกมันไปดีเจอคนดีๆและ...ซื้อของฝากกลับมาให้พี่ด้วยนะ

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ปล.แต่เมื่อวันก่อนข้าพเจ้าได้รับโทรศัพท์จากนิตยสาร R-U-GO ซึ่งข้าพเจ้าโชคดีได้รับรางวัลกระเป๋าเดินทางฟรี แต่ต้องไปรับด้วยตนเอง เอาวะ ก็ยังดีวะ ไม่รู้กระเป๋ามันจะมีรูปมิตซูบิชิ ไทรทันเมกะแค็บด้วยหรือเปล่า

ปล.สงกรานต์ข้าพเจ้าไม่ได้ไปไหนเลย อยู่บ้าน นอน กิน สุดยอดจริงๆ

ปล.คิดถึงธรรมศาสตร์

      สวัสดีครับ พ่อแม่พี่น้อง ข้าพเจ้าขอกล่าวคำขอโทษทุกคนจริงๆครับ ที่ระยะหลังมานี้ ข้าพเจ้าอัพเสปซตามใจตัวเองเหลือเกิน จนกลายเป็นเสปซราย 3 เดือนไปซะแล้ว จะบ้าตาย...มาวันนี้ข้าพเจ้าอยากจะเล่าเรื่องราวต่างๆที่ข้าพเจ้าไปเผชิญมาตลอด 3 เดือนที่ผ่านมาครับ

- ไอ้ไข่ ขณะนี้ไอ้นาร์ทได้โดนเปลี่ยนชื่อไปเป็นไอ้ไข่ซะแล้วครับ ไม่ครับ ไม่ได้เป็นเพราะมันไข่โตข้างเดียวหรืออะไร แต่เป็นเพราะการที่มันจะชอบแต่งเติม เรื่องราวอยู่ ให้มันดูมีสีสรรอยู่เสมอ จนตอนหลัง เพื่อนๆเริ่มรู้ทาง จึงพยายามเอาคำพูดมันหาร 2 ก่อนเสมอ ปล.มันเคยบอกว่า เนี่ยมันต้องทำรายงานตั้ง 6 ตัว เครียดจะตายห่าอยู่แล้ว แต่พอข้าพเจ้านับจริงๆ มันก็ทำแค่ 3 ตัวนี่หว่า สาดดดด...แม่ง ต้องหาร 2 จริงๆ

- ยังครับ ยังไม่หมดแค่นั้น ไอ้นาร์ทมันยังเป็นไข่ที่ระทมที่สุดในจักรวาล ไม่ว่าคุณมีเรื่องเศร้า เรื่องทุกข์ ท้อใจ หม่นหมอง คุยกับมันได้เลยครับ แล้วคุณจะรู้ว่า มีคนที่เป็นมากกว่าคุณอยู่อีก มันสามารถทำให้ปัญหาคุณเล็กลงไปได้ทุกเมื่อ มีอยู่ครั้งหนึ่ง ข้าพเจ้าเล่าให้มันฟังว่า ไอ้ก้องมันทำงานเครียด จนมันลุกขึ้นมาอ้วกในห้องน้ำเลยทีเดียว ข้าพเจ้าว่า ใครฟัง มันก็ต้องตกใจแล้วล่ะวะ ไม่ครับ ไอ้นาร์ทสวนกลับมาทันที "ไอ้ก้องมันยังดี มันอ้วกออกมาได้ กูสิวะ อยากอ้วกก็อ้วกไม่ออก ทรมานจะตายห่า" เย็ด!!! ปล.ถ้าบอกไอ้ก้องอ้วกเป็นกระเพราไก่ มันคงอ้วกเป็นกระเพราไก่ไข่ดาวไปแล้วครับ

- ไอ้โก้ ตอนนี้คงจะหาพนักงานหนุ่มที่อนาคตไกลกว่าไอ้โก้ไม่ได้ง่ายๆแล้วล่ะครับ ด้วยการทีเดี๋ยวนี้มันได้ดิบได้ดี ทำการงานดีสม่ำเสมอ เป็นที่รักของเพื่อนฝูง และยังได้ลงปกหนังสือชี้ชวนของบริษัทมันอีก ข้าพเจ้าคาดว่า ในอนาคตอีกไม่นานนี้ มันคงได้เป็นเมเนเจอร์ของไอ้ก้องแน่นอนครับ  

- ขณะนี้ สถานที่ที่ข้าพเจ้าทำงานอยู่นั้น จะต้องมีการตรวจระเบิดทุกวัน เพราะหลังจากระเบิดเมื่อตอนปีใหม่ ชีวิตของข้าพเจ้า ไม่ต่างอะไรกับข้าราชการในเขต 3 จังหวัดชายแดนใต้เลยทีเดียว บางทีมีปิดถนนหน้าห้างเพราะ มีขู่วางระเบิด บ้างก็ว่าตรวจพบระเบิด ที่ชั้น 1 ข่าวมาไม่เว้นแต่ละวัน แต่เรื่องแย่ยังไม่หมดแค่นั้น!!! อาทิตย์ที่ผ่านมา เพื่อนของข้าพเจ้าคนหนึ่ง มันบอกว่า "ช่วงนี้ตึกเรามันสั่นทุกวัน ไม่รู้เป็นเพราะอะไร ขนาดเราเดินลงไปชั้น 3 นะ เห็นกางเกงในสั่นใหญ่เลย" เอ่อ...ครับ ชัดเจนมากครับ

- ข้าพเจ้าขอขอบพระคุณน้องๆและเพื่อนๆทุกคนจริงๆ ที่ผลัดกันแวะมาเยี่ยมเยียนข้าพเจ้าอยู่เสมอ ข้าพเจ้าอยากบอกว่า มันทำให้ข้าพเจ้าชื่นใจจริงๆ กับการได้เจอภาพเก่าๆ คนเก่าๆ ที่คุ้นเคยกันมานาน มาได้เลยครับ ข้าพเจ้า ยินดีต้อนรับ จะมาตลกแดกก็ไม่ว่ากัน มาขำก่อน 2 ที แล้วค่อยแดกฟรี ได้เลยครับ ไม่ว่ากัน

 

 

 

ปล.ข้าพเจ้าจะพยายามอัพเสปซให้บ่อยขึ้นครับ วันนี้เหนื่อยแล้วครับ

ปล.ขอบคุณทุกคนที่แวะมาเยี่ยมเยียนข้าพเจ้าครับ

ปล.Thx'พี่ เจ๋งจริงๆ

       นานแค่ไหน อันนี้ข้าพเจ้าขี้เกียจนับจริงๆ กับการหายหน้าหายตาจากการอัพเสปซไป วันนี้ขอพูดถึงเรื่องรับน้องต่างจังหวัดที่พึ่งผ่านมาสักหน่อย

- ครั้งนี้ก็เป็นครั้งที่ 5 แล้วนะครับ เป็นคราวแรกจริงๆ ที่ไปรับน้องแล้วไม่เหนื่อย ปีที่ผ่านๆมา กูใช้พลังงานมากจริงๆครับ ทั้งสาดโคลน ละเลงน้ำมัน และหยอดสาคู อีกมากมาย ที่ทำไปเพื่อรัก แต่ปีนี้ไม่ต้องแล้วครับ น่าสงสารแทนน้องปี 1 ปีนี้จริงๆ แต่ว่าก็ว่าไอ้ปี 3 ปีนี้ มันโหดจริง ถ้าข้าพเจ้าไปเล่นเองคงเอามาม่าไปยัดตูดพวกมันหมดทุกคนเลยครับ

- ที่เซอร์ไพรซ์ที่สุดคราวนี้คงไม่มีใครไปได้นอกจากไอ้นาร์ทของพวกเรานั่นเอง ก่อนมานั้น มาบอกว่า "กูไปไม่ได้จริงๆ กูทำงาน วันอาทิตย์กูก็ต้องสอบ" แต่มันก็มา มาด้วยสปิริตแรงกล้า มาตอนวันเสาร์ 4 ทุ่ม กลับวันอาทิตย์ตอนเที่ยง ทะเลไม่ได้ลง นั่งรถมา 5 ชม.นั่งกลับอีก 5 ชม.มันมาทำไม!!

- ครับ...รู้จักเสื้อยืดตราห่านคู่มั้ยครับ จัดเป็นเสื้อยืดที่มีระดับ ราคาและคุณภาพใช้ได้เลยนะครับ ข้าพเจ้าจึงเชื่อใจมัน ใส่มันลงเล่นน้ำ ทำให้ข้าพเจ้าเซ็กซี่กว่าทุกคนในโพ้นทะเลเมดิเตอร์เรเนียน ด้วยการที่มันโชว์สัดส่วนของข้าพจ้าอย่างชัดเจนทั้งยังแสดงหัวนมที่ปูดออกมาเป็นสีชมพูระเรื่อ มันทำให้ข้าพเจ้า เสียความมั่นใจจริงๆ สาดดดดดด...

- แต่ข้าพเจ้าก็ขอแสดงความเสียใจกับคนที่ลงน้ำไม่ได้จริงๆนะครับ ตอนแรกนั้น ข้าพเจ้าก็งง ว่าไอ้พวกนี้ มันจะไปเก๊กยืนอยู่บนหาดทำไมวะ ทำไมไม่ลงทะเลวะเห้ย...แล้วก็มีน้องปี 1 ที่ใจบุญ บอกข้าพเจ้าว่ามา "โหย พี่ก๋อย ไม่รู้หรอ ผู้หญิงเป็นเมนส์น่ะ ห้ามลงน้ำเว้ย เพราะช่องคลอดมันจะเปิด เชื้อโรคแทรกซึมเข้าไปได้ง่าย"จ๊ากกกกกกก มึงจะอธิบายละเอียดทำไมมมมม...น่าเสียดายที่ข้าพเจ้าจำหน้าน้องคนนั้นไม่ได้ แหม่ คนตรงๆอย่างนี้หายาก

- ไอ้ตั้ม ปี 4  ก็ยังเป็นไอ้ตั้มคนเดิม มันก็ยังเป็นน้องที่น่ารักเหมือนเดิม มันร้องเพลง ต่อหน้าประชาชน หลับตาพริ้ม เหมือนจะขึ้นสวรรค์ กำฝ่ามือแน่น พร้อมจิกปลายเท้าลงพื้นดินเล็กน้อย แต่มันเสียงมันกลับหลงคีย์บรรลัย ถ้าข้าพเจ้าเป็นหมา มาได้ยินมันร้องเพลง คงหอนไปแล้วครับ ช่วยกันตักเตือนหน่อย อย่าให้มันหลงผิดไปมากกว่านี้เลยครับ ไอ้คำชมในเมลบ๊อกซ์ มันยังเชื่ออยู่เลยนะครับ ว่าก็ว่า ตอนลงทะเล พวกข้าพเจ้าพยายามลากมันลงแทบตาย มันไม่ยอม แต่พอน้องอาร์มลากแขนมันไปเท่านั้น ไม่มีขัดขืนเลยนะมึง ไอ้สาดดดดดดด...

- โต๊ะกินข้าวขากลับคราวนี้คึกครื้นไม่ใช่น้อยเลยครับ เพราะสายของข้าพเจ้านั้น ไปรวมกับสายของออฟ ทำให้น้องสายของข้าพเจ้ามีถึง 7 คนด้วยกัน และข้าพเจ้ายังนั่งโต๊ะเดียวกับสายของไอ้ก้องอีก เป็นการกินข้าวที่ครื้นเครงจริงๆ กินข้าวไป ดูไอ้แนนดูดหัวปลาไป แหม่..มันช่างคลาสสิคจริงๆ

 

 

ปล.ไปรับน้องคราวนี้ ข้าพเจ้าไม่ได้ไปตัวเปล่าๆนะครับ ข้าพเจ้านำโรคอีสุกอีใสติดตัวไปฝากพ่อแม่พี่น้องด้วย ไม่อยากรับก็เต็มใจจะให้ครับ

ปล.รับน้องคราวนี้สนุกมากครับ แล้วเจอกันใหม่ครับ

ปล.!!!!! พึ่งรู้ว่า กลุ่มเรา ยังมีน้องที่ชื่อแพรด้วยครับ รหัส 49 นี่แหละครับ แต่มันไปเรียนญี่ปุ่นอยู่ ปีหน้ามันกลับมาแล้วครับ ยังไงๆก็อย่าลืมซีดีโป๊ที่ฝากซื้อไปนะครับ